Beklimmingen

Walemerberg, Schin op Geul

Walemerberg.

1400 meter – EDI: 8.82

Geschiedenis.

Buurtschappen en gehuchten. In en rondom Valkenburg en Schin op Geul wemelt het ervan. Vaak pittoresk maar zonder voorzieningen, en vooral in Zuid-Limburg bestaande uit prachtige vakwerkhuizen of carréboerderijen. Tevens hebben ze vaak de beschikking over een eeuwenoude geschiedenis.

Soms worden buurtschappen vernoemd naar heuvels waar ze op liggen. Zie maar de befaamde Keutenberg (de natte droom van iedere wielertoerist die nog nooit in Zuid-Limburg is geweest), die zijn aankomst heeft liggen in het gelijknamige gehucht. Soms ook naar bijvoorbeeld een heilige (Sint-Gerlach). De herkomst van de naam Walem ligt wat ingewikkelder en legt zich niet echt vast. Aangenomen wordt dat Walem een verbastering is van Waalheym, dat zijn oorsprong kent in 1360 en gebaseerd is op -heim (Middeleeuwse benaming voor een nederzetting).

Wat nog ingewikkelder ligt dan de herkomst van Walem is de benaming van de heuvel waarop dit buurtschap gevestigd is. Soms wordt er gesproken over de Kachelberg, soms over de Däölkesberg (die grote gele krijtwand die je vanaf de doorgaande weg tussen Valkenburg en Schin op Geul ziet liggen.) en in de Hel van Voerendaal worden de renners over de Walemerberg gestuurd.

De beklimming.

Wat minder ingewikkeld is zijn de eerste meters van bovenstaande, hoe het zich ook mag noemen, heuvel. De beklimming vanuit Schin op Geul, die start bij een van de vele wegkruisen die Zuid-Limburg rijk is, begint nog pittig aan percentages tot 10%, maar dit is slechts van korte duur. De volgende honderden meters zijn namelijk relatief vlak en je wielen schrijden een nagenoeg perfect wegdek. Heikel punt in het eerste gedeelte van de klim is de spoortunnel. Een donkere spoortunnel die het kenmerk gevaarlijk mag dragen aangezien de weg daar amper anderhalve auto breed is. Twee piepkleine Tl-lampjes doen de rest. Ben hier voorzichtig! Dalend verkeerd heeft tevens voorrang waardoor je klim onderbroken kan worden.

Na het passeren van een bungalowpark dat de naam draagt van de (nu nog) enige Nederlandse Pro-Continentale profploeg, fiets je tussen de weilanden op de hellingwanden van het Centraal Plateau naar de eerste boerderijen en huizen van Walem. Wanneer je aan de rechterzijde een eeuwenoude waterput (tot 1920 was dit voor de inwoners van het buurtschap dé bron van drinkwater) passeert klimt de weg wat steiler en verliezen de percentages het predicaat ‘vals plat’. Het eerste gedeelte van Walem zit er nu op. Voorheen was dit het deel dat zich vooral affineerde met Schin op Geul, het tweede gedeelte deed dat met de toenmalige gemeente Klimmen. Enfin, we fietsen wederom tussen de weilanden, ditmaal met weidse uitzichten en gaan ons opmaken voor het tweede gedeelte, tevens het sluitstuk van deze klim.

Het zwaartepunt van de beklimming ligt dan ook hier. Nog steeds over goed lopend asfalt worden er percentages bereikt van rondom de 10%. Dit is geen Eyserbosweg of de eerdergenoemde Keutenberg, maar na een ellenlange aanloop kan deze beklimming je dan toch nog pijn gaan doen. Wanneer je eenmaal boven bent kan die pijn verzacht worden met de prachtige afdaling van de Goudsberg (het vroegere onderdeel van de Via Roma, een Romeinse weg tussen Boulogne-sur-Mer en Keulen), die je keurig afzet in het centrum van Valkenburg.

De Walemerberg in de koers.

In 1999 leek de Olympia’s Tour beslist te gaan worden in de Koninginnenrit van Maasbracht naar Buchten. Klassementsleider Marcel Duijn was samen met 4 anderen op jacht naar de kopgroep toen ze voor de beklimming van de Walemerberg een verkeerde straat werden ingestuurd en zo, evenals het peloton, ongewild een sluiproute nam. De kopgroep zag hen na de beklimming van de Walemerberg ineens voor zich uit rijden en de koers werd geneutraliseerd. Duijn was hierover gefrustreerd aangezien zijn concurrenten die in het peloton reden bij de herstart werden herenigd met de achtervolgers.

Wally Buurstede kon uiteindelijk zijn handen in de lucht steken in Buchten en Duijn verloor zijn leiderstrui enkele dagen later aan Rik Reinerink. Op de voorlaatste dag trok hij dit echter weer recht door Mathew Hayman (winnaar van Parijs-Roubaix op 37-jarige leeftijd) te kloppen in de individuele tijdrit en zo een dubbelslag te slaan. Een jaar later werd hij prof bij Rabobank. Een lang leven was zijn wielercarrière echter niet beschoren.

Walemerberg op Strava

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *